Ik ga het meest onschuldige baantje hebben van iedereen dacht ik. Niks klinkt schattiger dan een zomer werken bij het overdekte speelparadijs Ballorig voor kinderen t/m 13 jaar. Het klinkt allemaal zo onschuldig dat je als ouder bijna geneigd ben om je kinderen hun eerste portemonneetje met zakgeld mee te geven en ze aan hun lot over te laten tot sluitingstijd om 19:00 uur. Ik hoor het kind al denken bij het ontvangen van het buideltje "Oh mam ben ik nu rijk?", want ze hebben geen flauw idee wat erin zit, aangezien ik ze dagelijks aan de kassa krijg met een dubbeltje in hun ene hand en hun andere vol snoep.
"Het Ballorig personeel past toch op ze voor die 6,50 euro entree? Ik wil vandaag eens samen zijn met mijn man/vrouw en of jullie even onze buitenschoolse opvang kunnen zijn..."

Oww lekker hoor het is weer begonnen, kerst, sinterklaas, nog een keer kerst en daarna nog een uitgesteld sinterklaas, ja we doen alles dubbel tegenwoordig. Gescheiden ouders waarbij je niemand teleur wil stellen, gescheiden families die zelfs tijdens kerst elkaar geen blik gunnen, maar die verplichte toestand toch vieren, want dat hoort zo... En dan zo'n schijngezelligheid terwijl iedereen van die ruzie af weet en donders goed weten dat ze eigenlijk toch wel iedereen erbij hadden willen hebben, maar door frustratie onderling, eigen trots, eigenwijsheid en principes waar je plots niet meer onderuit kan toch de drempel niet kon nemen, want stel je voor dat het een keer gezellig is en dat je je gelukkig voelt, dat gaat toch een beetje te ver.
Ik vind het over het algemeen niet zo heel erg om als een legbatterij-kip vervoerd te worden in het OV. Ik voel me ook goed als ik zoiets zeg, want dan lijkt het eventjes of ik niet gruwelijk verwend ben met alle luxe waar ik van geniet. Ik heb ook geen actieve afkeer voor auto's, maar ik zal er wel zolang als ik kan voor zorgen dat ik zo'n stinkding niet hoef te hebben.
Wat is wachten erg! Aangezien ik nogal een verwend nest ben kan ik het me niet eens meer herinneren wanneer ik voor het laatst heb moeten wachten op iets wat ik heel graag wou hebben. Ja pakjes avond op sinterklaas misschien, aangezien ik toen wist dat er een zak met speelgoed plots in de gang kon staan.