Ik ga het meest onschuldige baantje hebben van iedereen dacht ik. Niks klinkt schattiger dan een zomer werken bij het overdekte speelparadijs Ballorig voor kinderen t/m 13 jaar. Het klinkt allemaal zo onschuldig dat je als ouder bijna geneigd ben om je kinderen hun eerste portemonneetje met zakgeld mee te geven en ze aan hun lot over te laten tot sluitingstijd om 19:00 uur. Ik hoor het kind al denken bij het ontvangen van het buideltje "Oh mam ben ik nu rijk?", want ze hebben geen flauw idee wat erin zit, aangezien ik ze dagelijks aan de kassa krijg met een dubbeltje in hun ene hand en hun andere vol snoep.

"Het Ballorig personeel past toch op ze voor die 6,50 euro entree? Ik wil vandaag eens samen zijn met mijn man/vrouw en of jullie even onze buitenschoolse opvang kunnen zijn..."Dit zeggen ouders zonder een blik of een bloos, nou niet letterlijk, maar het komt er wel op neer.

Al meteen bij me sollicitatie werd me al verteld dat als je niet oppast ouders over je heen lopen, en dat je daar altijd voorzichtig moet zijn en niet op je mondje gevallen moet zijn. Afentoe ben ik wat naïef dus dacht dat het wel mee zou vallen (ben wel wat gewend in Rotterdam) het is maar een speelparadijs. Maar in een paar weken tijd dat ik er werk zijn we al in het AD beland vanwege mishandeling van personeel, en heb ik al verschillende pappa's in het kantoortje meegemaakt die uit hun stekker gingen, om bloedneuzen van hun kind of omdat ze stiekem toch eigen eten en drinken willen nuttigen, of omdat ze het er te vies vonden. Voor mijn tijd schijnt er vaker fysiek contact zijn geweest.

Maar natuurlijk staat het goede voorbeeld aan het kind voorop... zucht, en het klonk nog zo onschuldig allemaal. What's next? Een kogel door de zaal en 400 traumatische kids?