Het is een spannende week geweest voor mij en me familie, precies 1 week geleden vertoonde me zusje (20) plots symptomen van een beroerte. Ze werd wakker en had een scheef gezicht, ogen niet meer kunnen sluiten en sprak woorden raar uit. Aangezien mijn moeder 20 jaar geleden al eens hersenbloeding heeft gehad, stortte onze wereld eventjes in. Ik weet als geen ander hoe het je leven drastisch kan beïnvloeden. Dit soort dingen maken het leven lood zwaar vooral als je negatief veranderd.
Mijn zusje is dus meteen naar de eerste hulp gegaan, hier hebben ze twee uur lang testjes op haar uitgevoerd. Het enige wat ik kon doen is naar boven kijken en bidden, voor het eerst in m'n leven heb ik de Heer om een gunst gevraagd en gevraagd om mijn zusje te sparen zo aan het begin van haar leven. Misschien heeft Hij me gehoord, want later bleek het om de verlamming van "Bells Palsy" te gaan, dit is een verschijnsel waarbij er een zenuw tak in je gezicht spontaan uitvalt. Hierdoor valt dus alles uit in de ene helft van je gezicht. Ze kan haar linker oog ook niet meer sluiten, dus ze heeft een oogkapje gekregen om het oog vochtig te houden s'nachts anders kan ze ook nog eens blind worden.
Ze hadden voorspeld dat de 2de dag alle verschijnselen erger zouden worden en dat werd het ook, maar het goede nieuws was dat ze een kans heeft van 75% dat ze volledig geneesd. Dit moet vanzelf gaan en je kan er bijna niks aan doen. Dit nam al heel veel angst bij ons weg en zelfs opluchting. Het duurt nu nog zeker 3 maanden voordat haar zenuwen weer signalen afgeven en dus geneest, tot die tijd wachten we af, maar me zusje is sterk.
Nu gaat het naar omstandigheden goed met haar, ze probeert de normale dingen die ze hiervoor ook deed gewoon te hervatten, maar dan wat rustiger. Ze kan alleen niet meer tegen hard geluid, aangezien d'r oor 10 keer gevoeliger is geworden hierdoor.
Maar het komt goed, ik geloof erin :)